Lead Image 1:
Lead image TXT 1: De fietsers hadden het soms zwaar onderweg. Foto: Jim Wijnen & Bas Stortelers - Niice.nl
De wielrenners omhelzen elkaar na de finish. Foto: Jim Wijnen & Bas Stortelers- Niice.nl

De wielrenners omhelzen elkaar na de finish. Foto: Jim Wijnen & Bas Stortelers- Niice.nl

GROENLO - In tien dagen tijd fietsten ze van Groenlo naar de Noordkaap. Zo'n tien Achterhoekers reden als eerbetoon aan een overleden vriend en voor het goede doel naar het noordelijkste puntje van Europa. Dinsdag kwamen ze terug: "Het was een emotionele tocht."

Op wat stramme spieren na, staat Marco Wassink na meer dan 3000 kilometer fietsen met een glimlach weer in Groenlo. "Ik heb het ontzettend mooi gehad. Veel mooie dingen gezien, veel gelachen en emotionele momenten gehad. Dit was echt de mooiste uitdaging ooit."

Een van de emotionele momenten ontstond in de zevende etappe van de tocht, die ook gefietst werd om geld op te halen voor het Prinses Maxima Centrum. Daar wordt kinderkanker behandeld.

"Op dag zes kregen we namelijk een berichtje van Sem, die vecht al bijna zeven jaar tegen kanker. Hij had met zijn moeder in een boodschap aan ons ingesproken wat we moesten doen om sterk te blijven. Hij zei dat we koekjes moesten eten. Op dag hebben wij dus een boodschap voor hem ingesproken en koekjes gegeten", vertelt Marco met een traan over zijn wangen.

"Dat houd je zo bezig dat zo'n jongen moet knokken tegen kanker. Het blijft je raken. Maar het maakt je ook echt sterker. Als je denkt: 'ik heb het even moeilijk', dan denk ik aan dat jochie en dan geef je nog even vol gas. Kinderen horen een zorgeloos bestaan te hebben en te spelen met vriendjes en vriendinnetjes, maar ze horen zeker niet hier mee bezig te zijn."

Overleden vriend

Maar er waren meer emoties. Het idee voor de tocht naar de Noordkaap is ooit ontstaan doordat een fietsvriend wat meer uitdaging wilde, maar die vriend is inmiddels overleden, zo vertelt Bobby Mellendijk, die ook meefietste.

"In 2015 fietsten wij naar Parijs met een clubje. Toen we binnenkwamen in Groenlo zei onze vriend Niels: 'Als iedereen het haalt, is het niet zwaar genoeg, de volgende keer gaan we naar de Noordkaap en kijken we wie het haalt'. Hij werd daarna ziek en stapte uit het leven. Dat was een heftige ervaring voor iedereen, maar zijn wens bleef bestaan. Een van zijn beste vrienden heeft altijd geroepen dat we het nog een keer zouden doen. We hebben er vaak over gesproken en vroeg of laat zou het gebeuren. En die wens is nu vervuld."

Kijk hier naar de emotionele ervaringen van de fietsers onderweg:

Er ontvielen daarna nog meer fietsvrienden. "Dus het was al een redelijk beladen tocht voordat we ook maar een meter hadden gefietst. Maar het moest gewoon gebeuren en we hebben het gedaan", vertelt Mellendijk.

'Best wel trots'

Maar met al die emoties ging de tocht goed. Al was de laatste dag een lastige. "Toen begon het heel hard te waaien, sommigen zijn van de weg af geblazen. Maar dat maakt deze tocht extra meesterlijk, die dag maakt het verhaal compleet. Het was een complete chaos, echt episch", blikt Wassink terug.

Ook Mellendijk geniet nog na. "Het waren mooie, heftige, lange, dagen met veel fietsen, slapen en eten. Ik heb wel genoten hoor, soms heb ik mij bewust af laten zakken om de omgeving in mij op te nemen.

De fietsers hadden het soms zwaar onderweg. - Foto: Jim Wijnen & Bas Stortelers - Niice.nl

Dat ze het gehaald hebben, maakt de mannen trots. "Natuurlijk", zegt Mellendijk. "Dit is iets wat je nooit meer doet. Het moest gewoon slagen, er was ook geen tweede kans. Dus ik ben trots op mezelf en de groep dat we dit succesvol hebben kunnen afronden."

Nog een keer?

Of we dit nog een keer doen? "Eerst tijd voor familie en vrienden, want die stonden een tijd op non-actief. Maar ik sluit niks uit", lacht Wassink. Voor Mellendijk is dat anders. "Dat krijg ik thuis echt niet meer voor elkaar hoor, haha."

Deel dit artikel