Millingerwaard wordt nog mooier: soms helpt klagen - Omroep Berg en Dal

Lead Image 1:
Lead image TXT 1: Hoogwater in de Milllingerwaard. Foto: Omroep Gelderland
Kekerdommer Johan Bekhuis in de ondergelopen Millingerwaard. Foto: Omroep Gelderland

Kekerdommer Johan Bekhuis in de ondergelopen Millingerwaard. Foto: Omroep Gelderland

KEKERDOM - Soms helpt het om als burgers te mopperen. Inwoners van Kekerdom hebben met succes gestreden voor een aantrekkelijkere Millingerwaard voor mens en dier. Dat bleek lastig, omdat de hoogwaterregels in het gebied streng zijn. Maar het is toch gelukt.

Johan Bekhuis, inwoner van Kekerdom, staat met zijn laarzen in het water. Achter hem heeft het water van de Waal het wandelpad al verzwolgen. "We staan hier op het laatste uiteinde. En het water komt nog almaar hoger. Dit gaat helemaal onder", zegt hij, terwijl hij naar de Millingerwaard wijst die zich aan alle kanten om hem heen uitstrekt.

Bekijk de video. De tekst gaat daaronder verder.

Boosheid

De heringerichte Millingerwaard doet wat ze moet doen. Water bergen. Toen de werkzaamheden jaren geleden begonnen, zorgde dat voor boosheid aan de andere kant van de dijk, in Kekerdom. Hun geliefde achtertuin en wandelgebied werd voor een flink deel onder water gezet.

"Emotie. Pure emotie", verwoordt Bekhuis zijn ontzetting en die van zijn dorpsgenoten. "Je werkt in een gebied waar mensen dicht bij wonen. Ze komen er hun hele leven al", vult boswachter Daan Meeuwissen aan. Staatbosbeheer is eigenaar van het vermaarde natuurgebied. "En dat het emoties opwekt bij mensen, is heel begrijpelijk."

Kekerdommers maakten het gebied

Nog begrijpelijker wordt het, wanneer je je realiseert dat generaties arbeiders uit Kekerdom voor de steenfabrieken eigenhandig met bloed, zweet en tranen alle klei uit de Millingerwaard hebben geschept.

"Met hun graafwerk hebben ze de condities geschapen waarbij die natuur dus kon floreren", illustreert Bekhuis. Je kon het niet meer gebruiken voor de landbouw, het moeras dat achter bleef nadat de klei was gewonnen. Onland werd het genoemd. Maar dat onland is nu een waardevolle parel van een ecosysteem dat een voorbeeld is geweest voor natuurontwikkeling in Nederland.

De tekst gaat verder onder de foto.

Afbeelding
Hoogwater in de Milllingerwaard. Foto: Omroep Gelderland

Waterberging heilig

De dorpelingen wilden dat de plannen mooier uit zouden pakken voor mens en dier. Maar de waterberging, die de rivierstand cruciale centimeters moet doen zakken, bleek heilig. Daar zijn de bewoners achter de dijk natuurlijk ook bij gebaat.

"In eerste instantie is die vergunning zó rigide, daar kan niks in gewijzigd worden", schetst Bekhuis de muur waar de inwoners van Kekerdom met hun wensen tegenaan liepen.

Maar dankzij die Kekerdommers, en door goed te passen en te meten, bleek het inzicht toch te veranderen. Staatsbosbeheer wilde daar in meedenken. Boswachter Meeuwissen: "Er zijn kansen waardoor het nóg mooier kan worden."

Wanneer het water weg is

Zo krijgt de Millingerwaard twee eilanden. Ruimte voor ooijbos en een zandplaat, een plek voor amfibieën en een diepere plas om toch voldoende water te kunnen bergen - een plas waar ook de otter blij van wordt. En een kade die wandelingen nog leuker maakt. Nu is het alleen nog een kwestie van geduld.

Aan het enthousiasme van Johan Bekhuis af te meten kunnen hij en zijn dorpsgenoten bijna niet wachten. "In het voorjaar, als het water weg is, gaat alles weer in bloei. Dan weet je niet wat je ziet. Heerlijk is dat."

 

Deel dit artikel